Appelvink

De Appelvink is een forse vink met een uitzonderlijk zware snavel. De kastanjebruine kop, zwarte keel en brede witte vleugelstrepen maken hem goed herkenbaar. Met zijn krachtige snavel kraakt hij harde zaden en zelfs de pitten van kersen en pruimen. Daarnaast eet hij knoppen, beukennootjes en insecten.

Appelvinken leven vooral in oudere loof- en gemengde bossen, parken en landgoederen. Ze verblijven veel in boomkronen en kunnen daardoor gemakkelijk onopgemerkt blijven. In Meijendel werd rond het begin van deze eeuw voor het eerst territoriaal gedrag vastgesteld, onder andere bij Rijksdorp. Daarna bleef de soort enige tijd onregelmatig, maar sinds de jaren 2010 heeft hij zich duidelijker als broedvogel gevestigd.

Ondanks zijn forse uiterlijk heeft de Appelvink een opvallend zachte en weinig opvallende zang. Vaak verraden alleen de scherpe roep of een overvliegende vogel zijn aanwezigheid. De landelijke populatie vertoont al langere tijd een stijgende lijn.

Oude, soortenrijke bomen en rustige bosdelen zijn belangrijk. Behoud van bes- en vruchtdragende bomen, natuurlijke bosranden en voldoende dood hout ondersteunen zowel de aanwezigheid van voldoende voedsel als nestgelegenheid.

Bron: Sovon – Appelvink.