Pijlstaart

De Pijlstaart is in Nederland vooral een wintergast en doortrekker uit noordelijke broedgebieden. Bij serieuze koude trekken veel vogels verder naar het zuiden. In het voorjaar keren ze terug naar hun broedgebieden. In Nederland komt de soort slechts zeer zelden tot broeden.

De Pijlstaart geldt als een van de sierlijkste eenden en is herkenbaar aan de lange, slanke hals en puntige staart. De woerd heeft in het winterkleed een chocoladebruine kop met een opvallend witte hals en buik. Het vrouwtje is veel minder opvallend getekend.

Pijlstaarten zijn snelle vliegers en kunnen in V-formaties vliegen.

De meeste Nederlandse broedgevallen worden vastgesteld op de Waddeneilanden en in het IJsselmeer- en Deltagebied. De Pijlstaart wordt als broedvogel nog steeds zeldzamer. Buiten de broedtijd bezoeken veel grotere aantallen Nederland, vooral de Waddenzee, het Deltagebied en andere ondiepe waterrijke gebieden. De aantallen in de winter kunnen sterk door vorst worden beïnvloed.

In Meijendel wordt de Pijlstaart vooral tijdens trek en winter gezien. Territoriaal voorkomen is uitzonderlijk en heeft niet tot een regelmatige vestiging als broedvogel geleid.

Een paar Pijlstaarten dat in het voorjaar aanwezig is, vormt niet automatisch een broedgeval. Doortrekkers en niet-broedende overzomeraars kunnen tot ver in het voorjaar aanwezig blijven. Voor zekere broedgevallen vraagt Sovon daarom uitgebreide documentatie.

De incidentele territoriale waarneming in Meijendel blijft een bijzonder historisch gegeven, maar kan niet als begin van een lokale vestiging worden uitgelegd.

De staat van instandhouding is als broedvogel zeer ongunstig, maar als niet-broedvogel gunstig. Voor overwinterende en doortrekkende vogels zijn rustige, ondiepe wateren en voedselrijke slik- en oeverzones belangrijk. De zeer kleine Nederlandse broedpopulatie is kwetsbaar voor verstoring en verlies van natte broedgebieden.

Bron: Sovon – Pijlstaart.