Mandarijneend

De woerd Mandarijneend heeft in het broedkleed een opvallend oranje, groen en paars verenkleed met grote opstaande sierveren. Het vrouwtje is grijsbruin met een witte oogstreep. Buiten de baltsperiode is ook het mannetje veel soberder. De soort leeft bij beschutte bosvijvers, beken en andere wateren met bomen en struiken.

De Mandarijneend komt oorspronkelijk uit Oost-Azië. Ontsnapte siervogels en hun nazaten vormden in Nederland een vrij levende populatie. Na een langdurige toename zijn de landelijke aantallen buiten het broedseizoen gestabiliseerd. In Meijendel werd al in de jaren zestig een broedgeval gemeld. In de latere telreeks werd slechts eenmaal een territorium geregistreerd; bij wintertellingen wordt de soort af en toe gezien.

Mandarijneenden broeden in ruime boomholten, soms op aanzienlijke hoogte. Kort na het uitkomen springen de kuikens naar beneden en volgen ze het vrouwtje naar het water. De soort werd vanwege het spectaculaire verenkleed veel als siervogel gehouden.

De Mandarijneend is een exoot en heeft geen afzonderlijke staat van instandhouding onder de Europese Vogelrichtlijn. Loslaten en doelgericht uitbreiden van de populatie is ongewenst. Oude holtebomen en natuurlijke oevers blijven wel waardevol voor tal van inheemse vogels en andere dieren.

Bron: Sovon – Mandarijneend.