Duinpieper

De Duinpieper is een vrij grote, slanke pieper met een zandkleurig verenkleed, lichte wenkbrauwstreep en lange poten. Hij leeft in open, droge gebieden met kale zandige plekken en lage vegetatie. Het mannetje zingt vaak tijdens een golvende baltsvlucht. Het nest ligt goed verborgen op de grond. Het voedsel bestaat vooral uit insecten en andere kleine ongewervelden.

De Duinpieper was vroeger een schaarse Nederlandse broedvogel van stuifzanden en droge heide. Door verlies en dichtgroeien van zijn leefgebied nam de soort steeds verder af. Sinds het begin van deze eeuw broedt hij niet meer regelmatig in Nederland en wordt hij vrijwel alleen nog als schaarse doortrekker gezien. In Meijendel is slechts eenmaal in de jaren negentig een territorium vastgesteld; een plaatselijke broedpopulatie heeft zich nooit ontwikkeld.

De naam doet vermoeden dat het een typische Nederlandse duinvogel is, maar de belangrijkste voormalige broedgebieden lagen op de binnenlandse zandgronden. De soort heeft een uitgesproken voorkeur voor warme, droge en zeer open landschappen met een mozaïek van kaal zand en korte vegetatie.

De Duinpieper staat op de Rode Lijst als verdwenen uit Nederland. Ontginning, vergrassing, vegetatiesuccessie en verstoring hebben het broedgebied sterk verkleind. Herstel van stuifzand en open duin kan het landschap geschikter maken, maar herkolonisatie is onzeker doordat ook de dichtstbijzijnde buitenlandse populaties sterk zijn afgenomen.

Bron: Sovon – Duinpieper.