Zomertortel

De Zomertortel is een kleine, sierlijke duif, iets kleiner en kleurrijker dan de Turkse Tortel. De vleugels zijn oranjebruin met donkere vlekken, de borst is roze en de zwarte staart heeft een witte eindrand. Op de hals bevinden zich zwart-wit gestreepte vlekken en rond het oog ligt een opvallende rode ring.

Het is een trekvogel die ten zuiden van de Sahara overwintert en in het late voorjaar terugkeert. Het eenvoudige nest van twijgen wordt gebouwd in dichte struiken, houtwallen, jonge bomen of bosranden nabij open, voedselrijk terrein. Beide ouders broeden en verzorgen de jongen.

Zomertortels eten voornamelijk zaden van kruiden en akkerplanten. Duivenkervel was vanouds een belangrijke voedselplant.

Rond het midden van de jaren zeventig was de Zomertortel nog vrij talrijk en wijd verspreid. Sindsdien is de Nederlandse populatie sterk afgenomen en is de soort uit grote delen van West- en Noord-Nederland verdwenen. De landelijke achteruitgang gaat nog steeds door.

Ook in Meijendel daalde het aantal territoria sterk. Sinds het begin van deze eeuw wordt de soort er niet meer jaarlijks als broedvogel vastgesteld. Incidentele waarnemingen of territoriale vogels veranderen dat beeld niet.

De zachte, ritmische zang van de Zomertortel klinkt als een herhaald, spinnend ‘turrr-turrr’. De vogel zingt vaak vanuit een boomtop en kan daardoor op grotere afstand worden gehoord. Anders dan de standvogel Turkse Tortel is de Zomertortel een uitgesproken langeafstandstrekker.

De soort heeft zowel dichte nestgelegenheid als kruidenrijke voedselplekken nodig. Het verdwijnen van akkeronkruiden, graanakkers, houtwallen en ruige randen beperkt het voedselaanbod. Daarnaast spelen verslechtering van leefgebieden in Afrika, droogte, ziekten en jacht langs de trekroute een rol. Herstel vraagt daarom om maatregelen in het broedgebied én langs de internationale trekroute.

Bron: Sovon – Zomertortel.