Beschrijving
De Cirlgors is ietsje kleiner dan de Geelgors en lijkt daar op. Het mannetje in zomerkleed heeft een opvallend zwarte keel en zwarte oogstreep op een gele ondergrond en een kenmerkende olijfgroene borstband, de buik is geel. De bovenzijde is kastanjebruin, sterk met zwart gestreept, met van kop tot staart (onder de vleugels) een olijfgroengrijze baan tot op de stuit. In winterkleed vervagen de zwarte kenmerken en wordt de tekening fletser, het olijfgroen verdwijnt volledig.
Het vrouwtje mist de koptekening van de man en de borstband. Haar buik en borst zijn minder sterk geel en gemarkeerd met fijne strepen, lopend vanaf de snavel tot halverwege de buik, over de flanken geheel naar achter toe.
Cirlgorzen komen voor in het Middellandse Zeegebied en dan met name op het Iberisch Schiereiland, in Italië en west Turkije. Ze komen verder voor in Frankrijk, Zuidwest Duitsland en de zuidwest punt van Engeland. Het zijn standvogels. Ze broeden aan bosranden, op open plekken, in parken etc., bij voorkeur in wat geaccidenteerd terrein met hoge bomen, heggen en struikgewas. Het nest kan op de grond worden gebouwd of op een paar meter hoogte in een boom, soms in een spleet in een rotswand.
Het aantal Cirlgorzen in het noorden van het spreidingsgebied is afgenomen; het was ooit een vrij algemene broedvogel in België, maar is daar nu zeldzaam. In ons land is het een zeer zeldzame dwaalgast, slechts 6 gedocumenteerde gevallen sinds 1983, de laatste in 2011.
Het vrouwtje mist de koptekening van de man en de borstband. Haar buik en borst zijn minder sterk geel en gemarkeerd met fijne strepen, lopend vanaf de snavel tot halverwege de buik, over de flanken geheel naar achter toe.
Cirlgorzen komen voor in het Middellandse Zeegebied en dan met name op het Iberisch Schiereiland, in Italië en west Turkije. Ze komen verder voor in Frankrijk, Zuidwest Duitsland en de zuidwest punt van Engeland. Het zijn standvogels. Ze broeden aan bosranden, op open plekken, in parken etc., bij voorkeur in wat geaccidenteerd terrein met hoge bomen, heggen en struikgewas. Het nest kan op de grond worden gebouwd of op een paar meter hoogte in een boom, soms in een spleet in een rotswand.
Het aantal Cirlgorzen in het noorden van het spreidingsgebied is afgenomen; het was ooit een vrij algemene broedvogel in België, maar is daar nu zeldzaam. In ons land is het een zeer zeldzame dwaalgast, slechts 6 gedocumenteerde gevallen sinds 1983, de laatste in 2011.