Kleine Bonte Specht

Nauwelijks groter dan een Vink is de Kleine Bonte Specht, de kleinste van de drie Bonte Spechten. Het is weliswaar een standvogel maar wordt weinig gespot want hij is schaars en leidt een verborgen leven. Het bonte verenpak kent geen rood, alleen het mannetje heeft een rode pet. De vlucht is typisch spechtachtig, maar dan met kortere, steilere golven.

Kleine Bonte Spechten komen in het grootste deel van Europa voor, alleen in het noorden van het Verenigd Koninkrijk en Ierland niet en evenmin rond de Middellande Zee. Ze leven voornamelijk in loofbossen met oude bomen van de zachtere soort -berk, wilg, els, populier- en met voldoende dood hout (voor een nest). Maar ook in oude boomgaarden en rivierlandschappen met veel elzenhout doen ze het goed.

Voedsel zoeken ze hoog, minder tegen de stam, vooral op de takken lopend. Op het menu van de Kleine Bonte Specht staan hoofdzakelijk larven van onder boombast levende insecten, aangevuld met larven van galwespen, muggen en spinnen. Soms eten ze bessen.

In het voorjaar wordt het territorium afgebakend met geroffel dat langer duurt dan dat van de Grote Bonte Specht, maar gewoonlijk zachter is. De ouders hakken samen het nest uit in vermolmd hout, vaak in een dikke zijtak met een gang richting de nestholte in de stam. Beide ouders broeden de 4-6 eieren uit en voeren de jongen. [Beluister en vergelijk de roffels van alle spechten onderaan deze pagina.]

Het broedgebied van de Kleine Bonte Specht omvat momenteel de duinstreek, delen van het rivierengebied en vrijwel geheel Hoog-Nederland. Sinds ca. 1975 breidde deze soort zich door het ouder worden van bos sterk uit over Noord-Brabant, Noord-Limburg en Drenthe. Extensiever bosbeheer en omvorming in natuurlijker bos spelen deze specht eveneens in de kaart. In sommige reeds langer bezette gebieden op de Veluwe en in Zuid-Limburg liep de stand echter om onbekende reden licht terug.

Net als de landelijke trend vertoont het weliswaar kleine aantal broedparen in Meijendel de laatste jaren een stijging.