Halsbandparkiet

De Halsbandparkiet is een luidruchtige, overwegend groene parkiet met een lange, puntige staart. Volwassen mannetjes dragen een zwarte en roze halsband; vrouwtjes en jonge vogels missen deze duidelijke tekening. De soort eet zaden, vruchten, knoppen en bloemen en bezoekt geregeld tuinen en voedselplaatsen.

De oorspronkelijke verspreiding ligt in delen van Afrika en Zuid-Azië. De Nederlandse populatie ontstond uit ontsnapte en losgelaten vogels. Den Haag behoorde tot de eerste belangrijke vestigingsplaatsen. Vanuit stadsparken en landgoederen breidde de soort zich uit naar de wijde omgeving. In Meijendel verscheen hij aan het einde van de twintigste eeuw als broedvogel. Na een snelle groei lijkt de lokale ontwikkeling meer te schommelen.

Halsbandparkieten broeden vroeg in het jaar in boomholten, vaak oude spechtenholen. Daardoor ontstond bezorgdheid over concurrentie met inheemse holenbroeders. Onderzoek heeft laten zien dat plaatselijke concurrentie mogelijk is, maar levert geen grond voor de eenvoudige conclusie dat iedere aanwezigheid van parkieten automatisch tot achteruitgang van andere soorten leidt.

De Halsbandparkiet is een gevestigde exoot en geen doelsoort van de Europese Vogelrichtlijn. Beheerbeslissingen moeten gebaseerd zijn op aantoonbare schade en goede monitoring. In Meijendel is vooral van belang te volgen welke nestholten worden gebruikt en of kwetsbare inheemse holenbroeders daadwerkelijk worden verdrongen.

Bron: Sovon – Halsbandparkiet.