Home page Zoeken
top

Vogelsoorten arrow Nijlgans

Alle Eenden:
[euring: 1700]
Familienaam: Eenden (Anatidae) Voor de familienamen wordt de indeling gevolgd van 'Dutch Avifauna' en 'Waarneming.nl'. Dat is niet altijd dezelfde als die van bijvoorbeeld Vogelbescherming of andere sites.

Klik deze info-button voor lijst van dutchavifauna,
klik de button links voor waarneming.nl.

Latin: Alopochen aegyptiaca | English: Egyptian Goose
Deutsch: Nilgans | Français: Oie d'Egypte | Español: Oca egipcia


De Nijlgans is van oorsprong een Afrikaanse soort. In de 17e eeuw is deze in Engeland ingevoerd als siervogel, waarna ontsnapte vogels al snel ook in het wild zijn gaan broeden. In 1967 is het eerste broedgeval geregistreerd. Vooral de laatste jaren is de soort sterk in aantal toegenomen en is deze exoot een 'normale' verschijning in de natuur geworden.

Deze soort is het hele jaar aanwezig. Sommige vogels trekken in de winter weg, maar zijn heel vroeg terug om al in januari weer te beginnen met broeden. De enorme groei van het aantal Nijlganzen is onder meer te danken aan het enorme aanpassingsvermogen, aan het lange broedseizoen en meerdere broedsels per jaar, tot midden in de winter. Er zijn tot dusverre geen aanwijzingen dat de groei ten koste gaat van andere watervogelpopulaties (SOVON).

Hoewel de naam anders doet vermoeden is de Nijlgans een echte eend en verwant aan soorten als Bergeend en Casarca. Een Nijlgans is iets groter dan een Casarca en kan hier op grote afstand of in de vlucht mee worden verward. De Nijlgans is echter grijsbruin op het lichaam en alleen roodbruin op de rug. Op de buik en rond het oog zit een donkere vlek. Verder valt het groene vlak op de vleugels op. De Nijlgans heeft een roze snavel, de Casarca een zwarte.

De Nijlgans broedt in een boom, in een vork van de stam of in een oud nest van een andere grote (roofvogel)soort. Ook worden nesten gebouwd tussen dichte vegetatie en komt de Nijlgans tot broeden in stedelijk gebied. Het is gemaakt van takken en twijgen en wordt gevoerd met zacht materiaal. Er komen in de regel 5-8 eieren in te liggen. Er zijn meerdere broedsels per jaar.

Een Nijlgans voedt zich hoofzakelijk met gras.

 
Klik op een jaartal in dit overzicht voor een jaarlijst
met kaartje van kavels waar territoria zijn vastgesteld
Jaar
Aantal
 '84   '85   '86   '87   '88   '89   '90   '91   '92   '93   '94   '95   '96   '97   '98   '99   '00   '01   '02   '03   '04   '05   '06   '07   '08   '09   '10   '11   '12   '13   '14   '15   '16 
5 7 15 5 4 8 7 9 8 8 10 10 5 9 9 14 5 13 13 12 8 11 16 17 25 33 39 29 12 11 17 16 17

In alle 33 geïnventariseerde jaren zijn territoria vastgesteld voor de Nijlgans.
In de grafiek worden de aantallen per km² weergegeven, de tabel toont absolute aantallen.


de Nijlgans behoort tot de ecologische groep soorten van open water en het broedresultaat wordt in de BMP-verslagen bij die groep besproken.
De grafiek links toont de ontwikkeling in NL De gegevens zijn afkomstig van het Broedvogel Monitoring Project (BMP). De grafiek toont de jaarlijkse populatie-index en de standaardfout, gebaseerd op tellingen in steekproefgebieden in het hele land. De gegevens uit 1984-1989 kunnen minder betrouwbaar zijn (grijze lijn).
Bron: www.sovon.nl
Kijk op SOVON.nl voor de landelijke spreiding
 
De populatie in Noordwest-Europa telt anno 2010 ten minste 65.000 vogels en jaarlijks broeden bijna 5.000 paren in Nederland. De aantallen stijgen nog altijd snel. Sinds de eeuwwisseling zwakt de toename af. Mogelijke oorzaken zijn afschot en het vol raken van de broedgebieden (SOVON).

Uit onderzoek is gebleken dat waar veel Nijlganzen opeen voorkomen, de reproductie gemiddeld lager uitvalt dan in gebieden waar slechts enkele Nijlganzen leven. De verwachting is dan ook dat de komende decennia de toename in Nederland langzaam tot een halt zal gaan komen en de Nijlgans zich verder over West-Europa zal verspreiden. Deze ontwikkeling volgt het principe van een 'ontginningspiek': aanvankelijk is er een sterke groei van de soort, dan wordt met wat schommelingen een verzadigingspunt bereikt en zal het aantal stabiliseren. (bron: Vogelbescherming Nederland)

Het Team Invasieve Exoten van de Voedsel- en Warenautoriteit heeft in 2010 een risicoanalyse laten opstellen, volg deze link naar het rapport.

Vogelzang en/of andere -geluiden op het internet. Gebruik de hyperlinks naar externe sites.

Xeno-canto is een website waar geluidsopnames van vogels uit de gehele wereld worden gedeeld.
  • Zoek er naar geluiden van de Nijlgans via deze link, waarbij Nederland als zoekgebied is ingesteld.
  • Als dat geen of onvoldoende resultaten oplevert, kan op Xeno-canto het zoekgebied worden vergroot. De gepresenteerde kaart geeft dan meteen ook een fraai overzicht van het spreidingsgebied van de Nijlgans.

Ook op waarneming.nl zijn van de meeste soorten geluidsfragmenten te vinden.
Zoek ze via deze link.

top